Pagina's

zondag 21 december 2014

Zing Zo (24)

Meer Zing Zo bij Melody.


Esther, een varken uit Canada
 
woont met poes en hond in een villa.
 
Ruim 300 kilo,
 
een flinke torso.
 
Ze is gelukkig bij haar papa.

Bron: http://www.boredpanda.com/esther-wonder-pig-sanctuary-steve-derek/

zaterdag 20 december 2014

Zwijmelen op zaterdag (3.04)



Ik wens u een

zalig/gezegend/gelukkig/vredig/prettig/vrolijk/liefdevol/fijn/happy*
 
Kerstmis 2014

* doorhalen wat niet van toepassing is.

Meer zwijmelen bij Marja.


Voor mij blijft het toch het ontroerendste kerstliedje: The little drummer boy. Het arme jongetje dat bij de pasgeboren Jezus op bezoek gaat maar geen geld heeft voor een cadeautje dat passend is voor een Koning. Met goedkeuring van Moeder Maria speelt hij daarom op zijn trommel en het kindje Jezus lacht hem toe.

De tekst en muziek is van Katherine Kennicott Davis uit 1941.
De tekst bevat niet minder dan 21 keer 'rum pum pum pum'.
Het liedje is uitgevoerd door minstens 220 artiesten in 7 talen.

Little Drummer Boy: Lyrics
Come they told me, pa rum pum pum pum
A new born King to see, pa rum pum pum pum
Our finest gifts we bring, pa rum pum pum pum
To lay before the King, pa rum pum pum pum,
rum pum pum pum, rum pum pum pum,

So to honor Him, pa rum pum pum pum,
When we come.

Little Baby, pa rum pum pum pum
I am a poor boy too, pa rum pum pum pum
I have no gift to bring, pa rum pum pum pum
That's fit to give the King, pa rum pum pum pum,
rum pum pum pum, rum pum pum pum,

Shall I play for you, pa rum pum pum pum,
On my drum?

Mary nodded, pa rum pum pum pum
The ox and lamb kept time, pa rum pum pum pum
I played my drum for Him, pa rum pum pum pum
I played my best for Him, pa rum pum pum pum,
rum pum pum pum, rum pum pum pum,

Then He smiled at me, pa rum pum pum pum
Me and my drum.


Hieronder volgt een aantal uitvoeringen (Marja, alleen de eerste is belangrijk voor de lijst.) Wat is uw favoriet?

Mijn favoriet: Pentatonix (2013)

 Susan Boyle (2013)
 Celtic Woman (2006)
 Bing Crosby and David Bowie (1977)
Marlène Dietrich (Duits) (1964)
 Johnny Cash (1963)
Bob Dylan (2009)
 Justin Bieber (2011)
Gibson Highland Bagpipes
ABBA (1992)
Stevie Wonder (1967)
The Jackson 5 (1970)
Riverdance & Marinechor der Schwarzmeerflotte  
Harry Simeone Chorale (1958)
The Von Trapp Family (1955)
 The Beverley Sisters (1958)
 Aanvulling 1: Sean Quigley (via Wiebeltjes) (2011)
Aanvulling 2: Boney M (via Bibje) (1981)
 
Hier vindt u alle covers volgens Wikipedia.
 
En hier is nog een echte little drummer boy:
 

zondag 7 december 2014

Zing Zo (23)

Meer Zing Zo bij Melody.



Een lieve dad uit  San Francisco
 
was voor zijn dochtertje geen aso
 
Dronk thee samen met haar
 
En nog een knuffelpaar
 
Liever dan werken aan zijn bureau.

Bron: http://www.boredpanda.com/amazing-dads-fatherhood-win/

zaterdag 6 december 2014

Zwijmelen op zaterdag (3.03)

Meer zwijmelen bij Marja.

Deze week is de zwijmelaar een lied van Niels Geuzebroek, gewoon omdat het een mooi liedje is.

Op donderdag 29 augustus 2013 was Niels Geusebroek in de studio van 538 te gast in het programma van Ruud de Wild. Hij had een week eerder de opdracht gekregen om een lied te schrijven op het ritme van de hartslag van de baby van de zwangere nieuwslezeres Hannelore Zwitserlood. Hij zong dat lied live in de 538-studio en na reacties hierop werd Take Your Time Girl als single uitgebracht. Hij scoort hiermee meteen een hit. Hij komt voor het eerst met een solo-nummer op nummer 6 binnen in de Mega Top 50. Op 21 september 2013 staat hij met dit nummer op plaats 1 in de Mega Top 50.


Prettig weekeinde.

Save and sound
My hands around your body
We'll take it day by day

I'll show you around
Guide you through my memories
Every step of the way

[Chorus:]
Take your time girl
Just leave it to me
And hold on to love
Soon you'll find the world at your feet
Take your time girl
Just leave it to me
And hold on to love
I feel you getting closer every beat
Take your time girl

On our own
Everywhere together
I know you'll count on me

But we're not alone
Your father and your sister
Are waiting patiently

[Chorus:]
Take your time girl
Just leave it to me
And hold on to love
Soon you'll find the world at your feet
Take your time girl
Just leave it to me
And hold on to love
I feel you getting closer every beat
Take your time girl

Deep in the night
When the whole world's asleep
I imagine how you'll be in 2033
And it's all fine by me

[Chorus:]
Take your time girl
Just leave it to me
And hold on to love
Soon you'll find the world at your feet
Take your time girl
Just leave it to me
And hold on to love
I feel you getting closer every beat
Take your time girl

maandag 1 december 2014

WE-300

Muziek, het woord is rond 1200 vanuit het Frans in het Nederlands terechtgekomen. We hebben er wel een goed Nederlands woord voor: toonkunst. Vroeger hoorde je nog wel eens het woord 'toonkunstenaar' maar ik kan me niet meer heugen wanneer ik dat woord voor het laatst gehoord heb. Hoe zou toen muziek maken genoemd worden? De toonkunst beoefenen? Klinkt wel aardig.

In huize De Wit werd er niets gedaan met of aan muziek. Hooguit was er de muziek van de radio en als vader De Wit in een goede bui was ging hij nog wel eens een liedje zingen, bijvoorbeeld Heidewitzka, vooruit geef gas.



Kleine Greetje kreeg op school wel zangles maar ze kraste zo vals als een raaf en kon totaal geen maat houden, zei men. Vaak werd er tegen haar gezegd: hou jij je mond maar, jij kunt niet zingen. Hoe het dan wel moest daar had Greetje geen flauw benul van. En dat terwijl ze toch zo graag galmde onder de afwas of met de radio meezong.

Ze kreeg ook nooit een cijfer op haar rapport voor zingen. Alleen in de zesde klas, op het allerlaatste rapport kreeg ze een 6, voor de moeite gedurende haar hele lagereschooltijd.

Zingen kon ze dus niet, laat staan zelf een instrument bespelen. Met bewondering keek ze altijd naar mensen die de mooiste klanken uit hun muziekinstrument wisten te halen. Wat had ze dat graag zelf willen kunnen.

Het toppunt van gezelligheid leek Greetje het samen muziek maken met de hele familie. Ze wist ook al welk instrument ze zou bespelen: de viool. Daar kwamen zulke mooie geluiden uit. Sommige mensen noemden het kattengejank, maar zij vond het prachtig!

Maar helaas, Greetje was, is en blijft amuzikaal. Een instrument bespelen of een lied ten gehore brengen is er dus niet bij.

Dit is de WE voor de maand november. Het woord dat niet gebruikt mocht worden is 'musiceren'.
Kijk bij Plato voor meer WE-verhalen.

zaterdag 29 november 2014

Zwijmelen op zaterdag (3.02)

Meer zwijmelen bij Marja.

Vandaag maar eens een anti-zwijmel, een liedje waaraan ik de gloeiende pest heb. Het werd grijsgedraaid op de sportschool. Door de beat van de muziek voelde ik me altijd zo opgejaagd. En dan praat ik nog niet eens over de domme tekst.

En dat het een rotliedje is, blijkt wel uit het feit dat ik het filmpje niet eens geplaatst krijg.
Het betreffende liedje is It's raining men van The Weather girls. Hier is de link.

Prettig weekeinde.

maandag 24 november 2014

WE-300

Een groot deel van hun jeugd viel in de crisisjaren en toen was er niet veel geld voor eten. Daarna kwam de oorlog en veel eten was in die tijd niet of nauwelijks verkrijgbaar.  Na de oorlog ging het wat beter maar het was  nog steeds geen vetpot.

Oude dametjes die nu een jaar of 80, 90 zijn hebben het vroeger niet altijd even goed gehad. Ze moesten eten wat er was, en lang niet altijd was er iets. Wat eten betreft werd het goedkoopste van het goedkoopste gekocht. Of het dan nog wel lekker was, werd niet gevraagd. Luxe was er helemaal niet bij. Chocolade, sinaasappels, bananen, daar konden ze alleen maar van dromen.

Nu zijn ze oud. Zij hebben hun AOW en eventueel nog een pensioentje. Veel geven ze niet meer uit. Ze hebben dat ook niet meer nodig. Maar één ding vinden ze wel belangrijk: het eten moet goed zijn. Geen merkloze of C-merk producten, maar alleen A-merken. Hoe duurder hoe beter. Van vroeger weten ze dat goedkoop niet lekker is, dus kopen ze nu het duurste, want dat is goed, dat is het beste.

En je kunt honderd keer met een consumentenonderzoek aankomen waarin blijkt dat het duurste niet per definitie het beste is. Nee, daar willen ze niet aan.

Als ik met mijn tante van in de negentig boodschappen ga doen en ze wil iets kopen wat ze niet kent, neemt ze automatisch het duurste. Dat is het beste. En dat ze dat dan doet voor zichzelf, moet ze zelf weten. Het is haar geld. Maar kwalijk vind ik dat ze van mij ook verwacht dat ik het duurste koop. “Wat moet je met die rotzooi? Koop toch goed spul!” Er niet bij stilstaand dat ik niet de mogelijkheid heb het duurste te kopen.

Het thema van de WE-300 voor de maand oktober is kwaliteit.
Meer WE-300 bij Plato.

zaterdag 22 november 2014

Zwijmelen op zaterdag (3.01)

Meer zwijmelen bij Marja

Ooit heb ik geschreven dat ik wat muziek betreft ben blijven hangen in de jaren zestig, begin jaren zeventig. Iemand reageerde toen met: Jammer, dan ken je heel veel goede muziek niet. Dat klopt. Er is veel langs me heengegaan. Zoals dit heerlijke nummertje hardrock uit 2007 van The Foo Fighters. Ik werd er onlangs op geattendeerd. Ik hou wel van deze muziek.


Prettig weekeinde.

Keep you in the dark
You know they all pretend
Keep you in the dark
And so it all began

Send in your skeletons
Sing as their bones go marching in... again
The need you buried deep
The secrets that you keep are ever ready
Are you ready?
I'm finished making sense
Done pleading ignorance
That whole defense

Spinning infinity, boy
The wheel is spinning me
It's never-ending, never-ending
Same old story

[Chorus (x2):]
What if I say I'm not like the others?
What if I say I'm not just another one of your plays?
You're the pretender
What if I say I will never surrender?

In time or so I'm told
I'm just another soul for sale... oh, well
The page is out of print
We are not permanent
We're temporary, temporary
Same old story

[Chorus x2]

I'm the voice inside your head
You refuse to hear
I'm the face that you have to face
Mirrored in your stare
I'm what's left, I'm what's right
I'm the enemy
I'm the hand that will take you down
Bring you to your knees

So who are you?
Yeah, who are you?
Yeah, who are you?
Yeah, who are you?

Keep you in the dark
You know they all pretend

[Chorus x2]

[x2]
What if I say I'm not like the others?
(Keep you in the dark)
What if I say I'm not just another one of your plays?
(You know they all... pretend)
You're the pretender
What if I say I will never surrender?

So who are you?
Yeah, who are you?
Yeah, who are you?

vrijdag 21 november 2014

Kasteelvrouwe (2)

Zie hier hoe het begon.

En dan begin je maar lijntjes te trekken. Je hebt er niet veel voor nodig. Een potlood, een gummetje, een liniaal en ruitjespapier (grote schriften, 1 euro per stuk bij de Primera, 1,50 per drie bij de Hema).

Maar zo werkte het niet. Er moet natuurlijk eerst het een en ander aan research gedaan worden.  Hoe is de indeling van een kasteel van binnen? Welke vertrekken waren er? Een kasteel had uiteraard niet alleen een woonfunctie maar ook een bestuursfunctie. Wat voor volk liep er verder nog op het kasteel rond buiten de bewoners en het huishoudelijke personeel? Wie waren die bewoners, was dat alleen een gezin of was dat een grootfamilie? Waar sliepen ze? Allemaal op een eigen kamertje? Waar sliep het personeel? Hadden ze toen al butlers?
Waar waren de kerkers? In het souterrain of was er nog een laag onder?
Hoe was de beveiliging? Dikke muren, maar hoe dik? Was er nog een extra verdedigingsmuur? Met gracht? Hoe zag een poort eruit?

Allemaal vragen, dus moest ik eerst heel veel lezen over die tijd. Dat was eigenlijk nog veel interessanter. Ik weet nu veel meer van de Middeleeuwen, een interessante tijd.

Dan moest ik het kasteel nog situeren. In ieder geval niet in Nederland want in de huidige tijd is het moeilijk in Nederland een kasteel te vinden met een flinke lap grond (3.000 hectare of zo) erbij.
Dat werd dus de Schotse Hooglanden en wel Cairngorms.  Maar was de bodem daar wel geschikt om diep te graven voor de kasteelmuren en de slotgracht?
Mijn kasteel moest natuurlijk een van de mooiste en grootste kastelen van Schotland worden. De bewoners waren een grafelijke familie. Later schopte een achterkleinzoon het tot hertog.

Een probleem dat ik nog steeds niet goed heb opgelost is het gemak. Tijdens de bouw van het kasteel, het oudste gedeelte is van de 12e eeuw, bestonden er nog geen wc's. Wel werden er houten erkertjes aan de verdedigingsmuur gemaakt. Daar kwam dan een gat in en men deponeerde dan zijn grote en kleine boodschap rechtstreeks in de slotgracht. Maar ja, dan moest er wel een slotgracht zijn.

En dan gaan we naar de huidige tijd. De grafelijke en later de hertogelijke familie heeft er in de loop der eeuwen, vooral in de achttiende en negentiende eeuw, het een en ander bij laten bouwen. Gelukkig was er toen binnen de muren van het kasteel nog ruimte genoeg. Maar de vorige bewoners en de huidige bewoners wilden ook graag hun eigentijdse ruimtes hebben: garages, een zwembad en dergelijke.  Heel leuk allemaal maar op het binnenterrein was nu geen plaats meer en bovendien die lelijke moderne gebouwen of nep-oude gebouwen misstaan er. Dat moest allemaal maar buiten de muren gebouwd worden. Tegenwoordig hoef je niet meer bang te zijn om met kanonnen beschoten te worden. (Hoe kregen ze vroeger die kanonnen eigenlijk op de bolwerken en weergangen? Met een lier?)

Mijn kasteel is dus helemaal aangepast aan de huidige tijd. Het kostte allemaal een lieve bom duiten maar gelukkig zaten ze in de whisky en hoefde ze zich om geld niet druk te maken zoals vele andere adellijke families dat wel deden en ze hun voorvaderlijk slot maar verkochten aan een hotelketen of er een pretpark of museum van maakten.

Ondertussen heb ik weer een nieuwe versie van het kasteel gemaakt. De oude versie voldeed niet goed. Op bijgaande foto is te zien dat de vorige versie in ieder geval één bewoner heeft gehad.

donderdag 20 november 2014

Kasteelvrouwe

Tja, een nieuwe hobby is leuk, maar om daardoor blogland en het blog te verwaarlozen is niet zo leuk. Vandaar maar weer eens een berichtje van mij en waar ik mee bezig ben.

Ik kijk graag op Funda naar huizen, niet zo maar huizen van een tonnetje of wat. Nee, de vraagprijs moet toch minstens op een miljoentje liggen. Ik kan me vergapen aan zulke oude huizen, soms zo mooi. Je komt normaal gesproken niet in zulke huizen en nu kun je dus wel zien hoe zo'n huis er van binnen uitziet. Niet dat ik er van droom om er zelf in te wonen - ik zou niet eens willen - maar alleen maar om te kijken. En soms ook ergeren. Sommige huizen, meestal nieuwbouw, zijn zo patserig. Dan hebben ze al een woonkamer van een kleine honderd vierkante meter en dan moet er ook nog een masterbedroom (nee, geen slaapkamer) van zo'n vijftig vierkante meter of meer komen. En dan nog een badkamer waarin je verdwaalt en een dressingroom die dusdanig van afmeting is dat, als je die gevuld wilt krijgen, je elke dag wel mag gaan shoppen (en dan natuurlijk in de PC).

De huizen op Funda zijn echter niets vergeleken met het aanbod op Right move, de Britse Funda. Echt prachtige huizen, kastelen, landgoederen. Vaak al honderden jaren oud en er zit natuurlijk veel land bij, een paar hectare is nog maar het begin. En dan de huizen, nou ja, huizen, in Schotland. Complete kastelen met een paar duizend hectare grond erbij. Zoals deze of deze. Je waant je in de serie 'The Monarch of the Glen". Kijk, daar zou ik nou wel willen wonen. Een klein huisje op zo'n landgoed en dan kilometers in de omtrek geen mens te bekennen. Nadeel is wel dat er in die contreien gejaagd moet gaan worden om het nog een beetje rendabel te houden.

Die Britse panden moeten ook allemaal minstens vijf ontvangstruimten hebben: de salon, de bibliotheek, de biljartkamer, de eetkamer en de grote hal die ook als salon is ingericht. Zelfs het meest bescheiden huisje heeft al een zitkamer én een eetkamer. En elke slaapkamer moet zijn eigen 'en suite', badkamer dus, hebben. Nee, geen doucheruimte maar een heuse badkamer. En dan die inrichtingen, soms heel smaakvol, soms ligt het vol met kleden op de vloer.

Dan zie ik plattegronden van die oude kastelen en hoe ze nu die indeling hebben en dan denk ik: Dat kan veel beter. Daarom houd ik me nu onledig met het ontwerpen van middeleeuwse kastelen. Ik ben dus kasteelvrouwe op papier geworden. Daarover morgen meer.